Polska pomoc

Rok szkolny rozpoczęty!

Edukacja to droga do lepszej przyszłości. Według danych UNICEF około 262 milionów dzieci i młodzieży na całym świecie nie ma możliwości ukończenia szkoły, a nawet uczęszczania do niej.

Bieda, dyskryminacja niepełnosprawnych, dyskryminacja ze względu na płeć, konflikty zbrojne, sytuacje kryzysowe i skutki zmian klimatu to bariery uniemożliwiające kształcenie najmłodszych. Polska pomoc we współpracy z polskimi organizacjami pozarządowymi, lokalnymi społecznościami i z aprobatą władz krajów rozwijających się reformuje warunki nauczania oraz wzmacnia systemy edukacji w Afryce, Azji i na Bliskim Wschodzie oraz w krajach Partnerstwa Wschodniego.

W krajach afrykańskich potrzeby są wielkie. Od lat Polska wspiera nie tylko lokalną infrastrukturę oświatową, szkoli kadrę pedagogiczną, ale także dzieli się doświadczeniami z nauczania dzieci niepełnosprawnych. Wakacje w tych krajach to dla nauczycieli nie tylko czas wypoczynku, ale głównie okazja, aby podwyższyć swoje kwalifikacje poprzez udział w szkoleniach czy warsztatach. W jednych miastach buduje się szkoły, a w innych przystosowuje istniejące budynki do potrzeb niepełnosprawnych uczniów.

Edukacja włączająca jest szansą na stworzenie dzieciom z niepełnosprawnością normalnego życia wśród ich rówieśników i społeczności, w której funkcjonują. Przystosowanie przestrzeni szkolnej do potrzeb dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, budowa centrów wspierania edukacji, współpraca z rodzicami, dziećmi oraz społecznością lokalną, a także szkolenia nauczycieli to przedsięwzięcia wspierane przez Polską pomoc na rzecz grup wykluczonych.

Szkoła dla wszystkich

Od dwóch lat Polska wspiera kenijski system oświaty w wyrównaniu szans  dzieci z różnymi potrzebami edukacyjnymi w okręgach Rarieda i Mbita. Dzięki działaniom w ramach projektu „Szkoła dla wszystkich 2.0” Fundacji Partners Polska 189 dzieci z niepełnosprawnością, które do tej pory pozostawały w domach, po raz pierwszy poszły do szkoły. Nauczyciele, objęci programem szkoleń i wsparcia, wykazują większą wrażliwość wobec uczniów ze zróżnicowanymi potrzebami edukacyjnymi. Zmienił się ich język mówienia o niepełnosprawności. Zaobserwowano zmiany postaw wśród rodziców, uczniów i nauczycieli. Projekt objął zasięgiem 11 szkół posiadających klasy specjalne, gromadzących ponad 4000 dziećmi, z których ok. 10% stanowiły te z niepełnosprawnościami. W tym roku Polska pomoc dotarła do kolejnych 5 szkół w okręgu Rarieda.

Sierpień upłynął nauczycielom na wymianie doświadczeń z wdrażania w życie metod pracy z uczniami z niepełnosprawnością. Ustalono zasady dobrych praktyk i wspólnie z ekspertami omówiono sposoby radzenia sobie z trudnościami. Na wrzesień zaplanowano kampanie edukacyjne promujące edukację włączającą w wykonaniu dzieci. Własnoręcznie przygotowane przez nie plakaty i banery promujące ideę „szkoły dla wszystkich” uświadomią społeczności lokalnej potrzebę tworzenia placówek oświatowych dla wszystkich dzieci.

Lepsza przyszłość

Wsparcie Ministerstwa Spraw Zagranicznych dotarło również do wsi Ankitsiky, położonej na zachodnim wybrzeżu Madagaskaru, trudno dostępnej i pozbawionej ziem uprawnych oraz przemysłu. Jedynym źródłem zarobku jest tam rybołówstwo oraz eksploatacja naturalnych zasobów takich jak drewno, rośliny lecznicze, miód oraz naturalny jedwab. Niestety mimo rozwoju rybołówstwa i wzrostu dochodów nie odnotowano znacznej poprawy poziomu życia lokalnej społeczności.

Wieś dotychczas pozbawiona stosownej infrastruktury nauczania, z edukacją na niskim poziomie nie dawała nadziei na lepsze życie najmłodszym mieszkańcom wyspy. Co więcej, odsetek dzieci chodzących do szkoły jest bardzo niski. Nikt też nie przejmuje się nieobecnością dzieci, głównie chłopców, na lekcjach. Bardzo rzadko dzieci kończące szkołę podstawową kontynuują naukę w gimnazjum lub w szkole średniej.

Dzięki środkom Polskiej pomocy i współdziałaniu Ambasady RP w Nairobi ze Stowarzyszeniem Rodziców Dzieci uczęszczających do szkoły w Ankitsiky w ubiegłym roku wybudowano nową szkołę podstawową dla dzieci w wieku 4-9 lat. Rano z sal korzystają uczniowie i uczennice, a popołudniami ich rodzicie biorą udział w organizowanych kursach doszkalających umiejętności np. czytania, pisania czy rękodzieła.

W tym roku, aby zapewnić lepsze warunki nauczania dzieciom w wieku szkolnym 10-14 lat, powstaje nowy dwuklasowy budynek. Społeczność lokalna, dostrzegając lepszą jakość nauczania, a co za tym idzie – nadzieję na lepszą przyszłość swoich pociech, wzięła udział w rozbiórce starej szkoły. Zaangażowała się również do prac takich jak wywóz gruzu, udział w niwelacji terenu, zagospodarowanie terenu wokół szkoły, sprzątanie placu budowy oraz pilnowanie materiałów budowlanych w okresie prowadzenia prac konstrukcyjnych. Docelowo z infrastruktury szkolnej korzystać będzie ponad 200 uczniów i uczennic, a także 50 dorosłych.

Niezbędna infrastruktura

Jednym z większych wyzwań Senegalu jest wysoki poziom analfabetyzmu społeczeństwa. Według danych za 2016 rok, ponad 40% Senegalczyków nie potrafi czytać i pisać. Jest to wynikiem trudności w dostępie do nauki na poziomie podstawowym i ponadpodstawowym. Bieda i brak społecznego zainteresowania zdobyciem wykształcenia oraz płatna edukacja państwowa na niskim poziomie stanowią bariery w pobieraniu nauki. Ponadto, istniejące placówki edukacyjne borykają się często z brakami podstawowego sprzętu, np. ławek czy pomocy dydaktycznych. To wszystko sprawia, że rodzice dzieci z najuboższych rodzin rezygnują z posyłania swoich pociech do szkoły, wykorzystując je do wykonywania prac zarobkowych.

Dążąc do poprawy warunków w placówkach oświatowych dla najmłodszych w miejscowości Sandiara Ambasada RP w Dakarze podjęła współpracę z władzami przedszkola Sainte Angèle Merci i szkoły podstawowej Saint Charbel Makhlouf prowadzonych przez Zgromadzenie Sióstr Urszulanek. Nowe ławki, krzesła, biurka, huśtawki, karuzele i boisko do gry w piłkę nożną to sprzęty zapewnione przez Polską pomoc, które uatrakcyjniają edukację i zwiększają dostęp do niej najbardziej ubogim grupom społecznym. Poprawa infrastruktury przedszkolnej i szkolnej ułatwia rodzicom podjęcie pracy zarobkowej, ponieważ wiedzą, że ich dzieci kształcą się w bezpiecznych warunkach pod odpowiednią opieką.  

Wiedza a przyszłość

Polacy cenią wiedzę i edukację. Kiedyś uczyliśmy się od innych, teraz możemy dzielić się wiedzą, wykorzystując różne formy, również wysyłając wolontariuszy, których celem jest przekazanie innym własnego doświadczenia. Dzięki zaangażowaniu Fundacji Nauka dla Rozwoju w Ugandzie jest realizowany projekt „Słowa Tworzą Świat”. We współpracy z władzami dystryktu i dyrekcją szkoły w Rugando wolontariusze Polskiej pomocy Anna Markowska i Mateusz Krawczyk zorganizowali system zarządzania i wyposażenie biblioteki szkolnej oraz centrum edukacyjnego LibrAfrica przy szkole podstawowej St. Mary’s. Teraz będą szkolić dzieci i nauczycieli z właściwiej obsługi biblioteki. O tym jakie ma ona znaczenie dla społeczności mówi Ojciec Charles.

Choć dostęp do edukacji zwiększył się, wzrosła też liczba kształcących się osób, a także posiadających podstawowe umiejętności pisania i czytania, to nadal są miejsca na świecie, w których podejmujemy jako kraj wysiłki na rzecz podnoszenia jakości powszechnej edukacji. Odpowiednio wyszkoleni nauczyciele, bezpieczne warunki nauczania w szkołach oraz równy dostęp do edukacji dzieci z obszarów wiejskich czy też z niepełnosprawnościami, to kierunek do polepszenia jakości życia, a co za tym idzie - znalezienia innowacyjnych rozwiązań największych problemów współczesnego świata.

 

w górę

Tagi