Polska pomoc

Kenia

Kenia zajmuje 145. pozycję (2014 r.) w rankingu HDI (Human Development Index) prowadzonym przez UNDP, który corocznie monitoruje społeczno-gospodarczy rozwój państw świata.

Pomimo poczynionych w ostatnich latach postępów w obszarze edukacji (Kenia jest bliska osiągnięcia celu powszechności nauczania), wciąż występuje szereg niekorzystnych zjawisk, które negatywnie wpływają na jakość całego systemu kształcenia. Problemem pozostaje np. relatywnie niska liczba nauczycieli nauczania podstawowego. W 2012 r. na jednego nauczyciela przypadało aż 57 uczniów (źródło). Występuje również problem z dostępem do szkół publicznych; w szczególności dotyczy to obszarów nieformalnej urbanizacji, gdzie ponad 40% uczniów ze środowisk najbardziej defaworyzowanych uczęszcza do szkół prywatnych (źródło). Różnice ze względu na płeć są minimalne na etapie nauczania podstawowego. Bariery w dostępie do edukacji dla dziewcząt zaczynają się natomiast uwidaczniać na poziomie edukacji ponadgimnazjalnej i jeszcze bardziej pogłębiają się na etapie edukacji wyższej (źródło).

Ponad 75% ludności Kenii jest w bezpośredni sposób zależna od pozyskiwania zasobów naturalnych, które wytwarzają aż 42% PKB tego kraju (źródło). Do problemów środowiska, które jest szczególnie podatne na zmiany klimatu, zaliczyć można: zanieczyszczenie wód spowodowane miejskimi i przemysłowymi odpadami, pogarszającą się jakość wód wynikającą z intensywnego stosowania nawozów sztucznych, wylesianie i pustynnienie oraz postępującą degradację gruntów. Podobnie jak w przypadku pozostałych krajów partnerskich regionu Afryki Wschodniej, Kenia wciąż daleka jest od osiągnięcia Milenijnego Celu Rozwoju w kwestii dostępności infrastruktury sanitarnej. Aktualnie korzysta z niej niecałe 30% ludności wiejskiej i trochę ponad 30% mieszkańców miast (źródło). Niski jest również udział populacji, która ma dostęp do energii elektrycznej (w 2012 r. odsetek ten wyniósł jedynie 23%). Ponadto, dostęp ten charakteryzują  częste przerwy w dostawach prądu (źródło).

Dla rządu kenijskiego rozwój przedsiębiorczości i sektora prywatnego stanowi niezaprzeczalny priorytet. Raport Doing Business 2015 wykazał spadek pozycji Kenii ze 129. na 136. miejsce w rankingu mierzącym przychylność administracji i łatwość w prowadzeniu działalności gospodarczej. Aby uzyskać poprawę otoczenia biznesu należałoby podjąć działania na rzecz rozwoju infrastruktury, czy choćby rozwiązania problemów związanych z brakiem dostępu do energii (źródło). Jednym z czynników, które ograniczają rozwój sektora prywatnego jest także brak wykwalifikowanych pracowników oraz słabe powiązania pomiędzy sektorem a szkolnictwem zawodowym i technicznym. Jednocześnie gospodarka nie jest w stanie wygenerować wystarczającej liczby miejsc pracy. Udział osób niezatrudnionych, które  nie podejmują kształcenia wyniósł dla ogółu populacji aż 22,3% – zgodnie z danymi z 2005 r. (źródło).

w górę

Tagi