Polska pomoc

Etiopia

Wprowadzenie

Etiopia zajmuje 174. pozycję (2014 r.) w rankingu HDI (Human Development Index) prowadzonym przez UNDP, który corocznie monitoruje społeczno-gospodarczy rozwój państw świata.

Dużym wyzywaniem dla rozwoju Etiopii pozostaje niska jakość podstawowych usług społecznych, w tym w szczególności edukacji. Pomimo poczynionych w ostatnich latach postępów (m.in. znaczący wzrost liczby wykwalifikowanych nauczycieli nauczania podstawowego czy zwiększenie udziału wydatków publicznych na edukację), etiopski system edukacji wciąż obarczony jest wieloma problemami. Jednym z nich jest niedostatek liczby nauczycieli. W 2014 r. na jednego nauczyciela nauczania podstawowego przypadało 64 uczniów (źródło). Analiza wskaźnika ukończenia edukacji na poziomie podstawowym pokazuje, że w dostępie do szkół występuje znaczne rozwarstwienie ze względu na płeć. Podczas gdy naukę podstawową kończy 45% chłopców, ten sam wskaźnik dla dziewcząt wynosi jedynie 36% (źródło).

Z punktu widzenia zagrożeń dla środowiska przyrodniczego, poważnym problemem Etiopii  jest nadmierne wylesienie i pustynnienie. Intensywne rolnictwo i złe zarządzanie zasobami powodują  braki w zaopatrzeniu w wodę w wielu regionach. Jednym z warunków poprawy systemu zarządzania gospodarką wodną jest upowszechnienie dostępu do infrastruktury sanitarnej,  z której w 2010 r. nie miało możliwości korzystać aż 66 milionów Etiopczyków (źródło). Według danych za 2015 r. do tzw. ulepszonej infrastruktury sanitarnej (improved sanitation) miało dostęp jedynie 28% ludności obszarów wiejskich i 27% mieszkańców środowisk miejskich (źródło).

Jednym ze strategicznych założeń pięcioletniego Planu wzrostu gospodarczego i transformacji na lata 2010-2015, przyjętego przez etiopski rząd, był  rozwój i zwiększenie aktywności sektora prywatnego. Dla osiągnięcia tego celu niezbędne było rozwiązanie problemu wysokiego bezrobocia wśród młodych, promocja zatrudnienia kobiet oraz poprawa jakości kształcenia zawodowego. W 2014 r. stopa bezrobocia wynosiła 17,4%, natomiast była ona znacząco wyższa w grupie kobiet (24,1%) oraz osób młodych (26,7%) (źródło).

powrót

Działalność w 2016 roku 

Polska pomoc rozwojowa na rzecz Etiopii koncentrowała się na 2 priorytetach. Zrealizowaliśmy 2 przedsięwzięcia wdrożone przez polskie organizacje pozarządowe (Polskie Centrum Pomocy Rozwojowej) na kwotę przekraczającą roku 1,7 mln PLN.  

Priorytet kapitał ludzki

Zrealizowaliśmy projekt nr 304/2016 pn. „Wsparcie edukacji w Południowej Etiopii poprzez oświetlenie szkół podstawowych oraz wyposażenie bibliotek szkolnych” na kwotę 1,25 mln PLN (wartość całego projektu wynosi 1,39 mln PLN). W 103 szkołach zainstalowaliśmy oświetlenie solarne w Południowej Etiopii w regionach Oromo i Narodów, Narodowości i Ludów Południa (ang. Southern Nations, Nationalities and Peoples'). Dzięki temu ok. 35 tysięcy uczniów miejscowych szkół podstawowych może się uczyć po zmroku w oświetlonych klasach. W ramach projektu z programu polskiej pomocy zakupiono również wyposażenie do bibliotek szkolnych. 

Priorytet ochrona środowiska

Zrealizowaliśmy projekt nr 17/2016/M pn. „Szkolenie i doposażenie służb ratunkowych w Kenii i Etiopii” na kwotę 0,99 mln PLN (wartość całego projektu wynosi 1,11 mln PLN). Projekt został zaakceptowany przez MSZ jako modułowy, tj. w 2017 roku wdrażane są kolejne działania o wartości dofinansowania 0,99 mln PLN. Natomiast na realizację projektu w Etiopii w 2016 roku przeznaczone zostało 69% wartości budżetu projektu, natomiast w Kenii 31% (kwota dofinansowania w 2016 roku odpowiednio dla Etiopii - 452 542 PLN i Kenii - 380 543 PLN). Dzięki naszym działaniom zwikększyły się umiejętności straży pożarnej i służb ratunkowych w trzech hrabstwach Kenii oraz ośmiu miastach w Etiopii w radzeniu sobie z zagrożeniem i skutkami klęsk żywiołowych oraz katastrof spowodowanych przez człowieka. Przeszkoliliśmy i doposażyliśmy 15 jednostek straży pożarnej, położonych w trzech hrabstwach w ośmiu miastach w Etiopii: Bahir Dar, Gonder, Dessie, Kombolcha, Dilla, Hawassa, Hossaena, Sodo oraz w Kenii (Murang'a, Thika i Machakos - łącznie 7 jednostek). Beneficjentem bezpośrednim projektu był również personel straży pożarnej i pogotowia ratunkowego w Kenii (razem 231 strażaków i ratowników medycznych) oraz personel ośmiu jednostek straży pożarnej w Etiopii (łącznie 94 strażaków). Pośrednimi beneficjentami projektu była ludność miast i hrabstw, w których znajdują się jednostki straży pożarnej objęte szkoleniami i doposażone w sprzęt, jak również najbliższych miejscowości (w Kenii jest to ok. 1 mln osób, zaś w Etiopii 1,65 mln osób). Projekt jest kontynuacją przedsięwzięć realizowanych w latach poprzednich. 

5 projektów zrealizowanych przez Ambasadę RP w Addis Abebie w ramach systemu małych grantów na kwotę przekraczającą 118 tys. USD.

Pomoc udzielono w takich obszarach jak infrastruktura i wyposażenie ośrodków edukacyjnych i służby zdrowia oraz zwiększenie kompetencji zawodowych i zatrudnienia kobiet. Przykładem projektu dotyczącego przedsiębiorczości jest inicjatywa pn. „Alternatywne źródła dochodu dla kobiet w Addis Abebie”.Celem projektu było stworzenia miejsc pracy dla 70 kobiet zamieszkujących ubogi region stolicy Etiopii. Beneficjenci projektu zostali przeszkoleni w dziedzinie obróbki bawełny, produkcji skórzanych przedmiotów i szycia, a także otrzymali pomoc prawną w powołaniu kooperatywy. Zostały również zakupione podstawowe narzędzia, które są niezbędne do rozpoczęcia działalności zarobkowej (maszyny do szycia tekstyliów i skóry). 

Zrealizowany był jeden projekt wolontariacki na kwotę 61 968 PLN pt. „Wolontariat w dziedzinie położnictwa oraz edukacji medycznej w Benishangul Gumuz w Etiopii”. Wolontariusze pomogli w pracy oddziału położniczo-ginekologicznego szpitala w Assoa. Przeszkoliliśmy również personel szpitala oraz wiejskich ośrodków z regionu Benishangul Gumuz. Dzięki zaangażowaniu polskich wolontariuszek-położnych miejscowe pielęgniarki uzyskały dodatkową wiedzę nt. usług prenatalnych, udzielania pomocy w nagłych sytuacjach położniczych i sprawowania okołoporodowej opieki.

powrót

w górę

Tagi