Polska pomoc

Afryka Wschodnia

Wprowadzenie

Współpraca rozwojowa na rzecz Etiopii, Kenii i Tanzanii będzie realizowana poprzez  wspieranie kapitału ludzkiego, ochrony środowiska oraz przedsiębiorczości i sektora prywatnego. W ramach tych obszarów tematycznych polska współpraca rozwojowa dążyć będzie do osiągnięcia tych samych rezultatów, co w przypadku Senegalu, tj.:

  • zwiększenia dostępu do lepszej jakości opieki zdrowotnej matek i dzieci;
  • poprawy warunków i jakości nauczania na wszystkich poziomach kształcenia;
  • poprawy zarządzania gospodarką wodną, w tym zwiększonego dostępu do infrastruktury wodno-sanitarnej oraz promocji higieny;
  • zwiększenia dostępu do odnawialnych źródeł energii;
  • ograniczenia procesów wylesiania, pustynnienia czy degradacji gruntów;
  • wzmocnienia zdolności w zakresie zapobiegania i reagowania w sytuacji klęsk żywiołowych i katastrof wynikających z działalności człowieka;
  • zwiększonej przedsiębiorczości, szczególnie wśród młodzieży i kobiet oraz nowych miejsc pracy utworzonych na obszarach wiejskich;
  • zwiększonego dostępu do wysokiej jakości kształcenia technicznego i szkolenia zawodowego;
  • zwiększonej konkurencyjności, wydajności i innowacyjności grup producenckich, kooperatyw oraz spółdzielni pracy, zwłaszcza w sektorze rolno-spożywczym.

Potrzeby rozwojowe partnerów wschodnioafrykańskich są znaczne, co widać choćby na przykładzie wskaźników dostępności źródeł wody pitnej. Raport UNICEF i WHO z 2012 r. wymienia Etiopię, Kenię i Tanzanię wśród dziesięciu krajów z największą liczbą mieszkańców pozbawionych dostępu do źródeł pitnej wody. W Etiopii problem ten dotyka 46 milionów ludzi, w Tanzanii – 21 mln, w Kenii – 17 mln.

Innym istotnym czynnikiem obniżającym długość i jakość życia mieszkańców regionu jest utrudniony dostęp do służby zdrowia. Problem ten  szczególnie dotyczy  mieszkańców Etiopii, gdzie na jednego lekarza przypada aż 40 000 pacjentów (dane z 2009 r.). Niewiele  lepiej jest w Tanzanii, gdzie proporcja ta wyniosła w 2012 r. 32 358 pacjentów na jednego lekarza (źródło).

Afryka Wschodnia ma również jedne z najwyższych wskaźników śmiertelności okołoporodowej kobiet i śmiertelności niemowląt. Szczególnie wysoki poziom śmiertelności okołoporodowej występuje w Kenii, gdzie w 2015 r. wyniósł on 510 zgonów na 100 000 żywych urodzeń, czterokrotnie przekraczając wyznaczony przez Milenijne Cele Rozwoju cel, tj. 127 zgonów na 100 000 żywych urodzeń do końca 2015 r.. W Tanzanii i Etiopii liczby te wyniosły odpowiednio 398 i 353 zgonów na 100 000 żywych urodzeń (źródło), co spowodowało, że pod względem umieralności niemowląt kraje te zajmują bardzo wysokie miejsca - 31. i 49. (źródło).

Analiza specyfiki problemów rozwojowych poszczególnych państw regionu wskazuje na pilną potrzebę prowadzenia działań w przyjętych obszarach priorytetowych.

powrót

Afryka Wschodnia - kraje priorytetowe polskiej pomocy w latach 2016-2020

w górę

Tagi