Polska pomoc

 

Samodzielność dziecka niewidomego - praca z dziećmi niewidomymi w ośrodku Buhangija w Tanzanii, w zakresie nauki samodzielnego i bezpiecznego poruszania się

Sytuacja dziecka niewidomego w Tanzanii jest bardzo trudna, zwłaszcza na terenach wiejskich, gdzie pozostawione jest często samo sobie, schorowane, ukrywane przed innymi. Część dzieci trafia jednak do ośrodków, gdzie mają zapewnioną podstawową opiekę, takich jak Ośrodek Buhangija w regionie Shinyanga. Placówka powstała pierwotnie z myślą o dzieciach niewidomych i głuchych, dopiero później stała się schronieniem dla albinosów.

Dwójka wolontariuszy, którzy przez całe swoje życie zawodowe pracowali z dziećmi niewidomymi wyjechała do Tanzanii, by wesprzeć swoim doświadczeniem tyflopedagogicznym kadrę pedagogiczną ośrodka w Buhangija.  Celem ich pracy było wspieranie niewidomych dzieci w przystosowaniu się do samodzielnego życia.

Samodzielność dziecka niewidomego - praca z dziećmi niewidomymi w ośrodku Buhangija w Tanzanii, w zakresie nauki samodzielnego i bezpiecznego poruszania się

Projekt zrealizowano w okresie 20 czerwca - 31 grudnia 2016 r. Wolontariusze przebywali w Tanzanii w okresie od 17 sierpnia 2016 r. do 14 grudnia 2016 r. Pracowali w Ośrodku Buhangija, do którego dojeżdżali z Misji Bugisi.

Celem projektu było wspieranie niewidomych i słabo widzących dzieci albinoskich z ośrodka Buhangija. Wolontariusze dążyli do przywrócenie dzieciom pełnej sprawności poprzez ćwiczenia ułatwiające funkcjonowanie.

Wolontariusze uczestniczyli w codziennym życiu ośrodka, w którym przebywało ogółem 260 dzieci, w tym 177 dzieci albinoskich, 59 głuchoniemych i 24 niewidomych w wieku przedszkolnym i szkolnym.

Ich czas pracy był podzielony na pracę indywidualną z poszczególnymi uczniami niewidomymi, pracę z małymi dziećmi albinoskimi oraz pracę zespołową z pozostałymi dziećmi ośrodka.

Wolontariusze prowadzili naukę samodzielnego i bezpiecznego poruszania się dzieci niewidomych i słabowidzących. Pomagali im też w przystosowaniu się do samodzielnego życia, stosując rozmaite sposoby utrwalania ćwiczeń rewalidacyjnych: zespołowe i tematyczne zabawy, które kształtowały w dzieciach również pozytywne relacje społeczne. Wolontariusze objęli opieką także dzieci głuchonieme organizując im zajęcia, w tym głównie ćwiczenia logopedyczne.

Zajęcia edukacyjne sprzyjały usprawnieniu małej i dużej psychomotoryki dzieci. Dzięki bogatej różnorodności organizowanych zabaw wszystkie dzieci niewidome, głuche i albinoskie były zawsze aktywne.

Wolontariusze przekazali swoje doświadczenie zawodowe miejscowym opiekunom i wychowawcom oraz nauczycielom dzieci niewidomych. Prezentowali sposoby nauczania technik poruszania się niewidomego z laską, z przewodnikiem widzącym oraz korzystania z pomocy niezbędnych niewidomym i słabowidzącym.

Wolontariusze stworzyli również pomoce dotykowe dla tamtejszej pracowni tyflopedagogicznej i przekazali miejscowym pedagogom umiejętność ich wytwarzania. Ze środków projektowych wolontariusze zakupili pomoce dydaktyczne dla niewidomych i pomoce optyczne dla słabowidzących dzieci albinoskich. Udzielili również wsparcia ośrodkowi w Buhangija zaopatrując go w artykuły żywnościowe i środki higieny przeznaczone dla wychowanków.

Samodzielność dziecka niewidomego - praca z dziećmi niewidomymi w ośrodku Buhangija w Tanzanii, w zakresie nauki samodzielnego i bezpiecznego poruszania się

W wyniku realizacji projektu 24 dzieci i młodzieży w przedziale wiekowym 5-25 lat nauczyło się orientacji przestrzennej i płynnego używania białej laski, co pozwoli im na utrzymanie aktywnego kontaktu ze światem ludzi widzących.

Większość dzieci z ośrodka usprawniło swoją małą i dużą psychomotorykę, nauczyło się modelowania przedmiotów, zapamiętywania ich kształtów oraz umiejętności uczestniczenia w zabawach grupowych.

6 nauczycieli i wychowawców zdobyło nowe umiejętności pracy edukacyjnej i rewalidacyjnej w zakresie ćwiczeń z dziećmi niewidomymi i słabo widzącymi i otrzymało zestaw zabaw i ćwiczeń rozwijających orientację przestrzenną oraz sprawność ruchową.

Ośrodek zyskał nowe sprzęty, gdyż ze środków projektowych wolontariusze kupili materiały i pomoce dla niewidomych i słabowidzących: m.in. białe laski, papier brailowski, ramki do pisania, materiały i narzędzia do ubrailowiania. Zreperowano 15 maszyn brajlowskich i uszyto na nie pokrowce.

W ramach inicjatywy edukacyjnej powstała wystawa zatytułowana „Tutaonana kesho, do zobaczenia jutro …” przedstawiająca przebieg projektu. Wystawa została oznakowana logotypem „polskiej pomocy” i jest stale prezentowana w wielu miejscach pokazując zaangażowanie MSZ w zrealizowany projekt. Wystawie towarzyszy ulotka promująca projekt.