|
Pomoc humanitarna to przede wszystkim ratowanie i ochrona życia w czasie klęsk i katastrof spowodowanych warunkami naturalnymi lub wywołanych działalnością człowieka, a także: udzielanie koniecznej pomocy i wsparcia ludziom narażonym na długotrwałe kryzysy oraz pomoc w tzw. „zapomnianych kryzysach”; przeprowadzanie krótkoterminowych prac związanych z odbudową i rekonstrukcją, szczególnie w zakresie infrastruktury i sprzętu, w ścisłej współpracy z instytucjami lokalnymi, biorąc pod uwagę, o ile to możliwe, długoterminowe cele rozwoju; pokonywanie trudności związanych z konsekwencjami migracji ludności (uchodźcy, przesiedleńcy i repatrianci), spowodowanymi przez klęski żywiołowe lub katastrofy wywołane działalnością człowieka; działania na rzecz zapobiegania katastrofom oraz ograniczania ich skutków.
Środki na pomoc humanitarną pochodzą z rezerwy celowej budżetu państwa administrowanej przez Departament Współpracy Rozwojowej Ministerstwa Spraw Zagranicznych. W sytuacjach bardzo dotkliwych kryzysów również inne organy państwa mogą podjąć decyzję o udzieleniu pomocy humanitarnej ze środków znajdujących się w ich dyspozycji. Reguły Dobrego Świadczenia Pomocy HumanitarnejPolska pomoc humanitarna będzie realizowana zgodnie z regułami Dobrego Świadczenia Pomocy Humanitarnej (Good Humanitarian Donorship, GHD) oraz zgodnie z postanowieniami projektu Europejskiego Konsensusu ws. Pomocy Humanitarnej, czyli będzie uwzględniać następujące zasady: humanitaryzmu – jednostkę ludzką należy traktować humanitarnie w każdych warunkach, czego przejawem jest ratowanie życia ludzkiego i niesienie ulgi w cierpieniu, przy jednoczesnym poszanowaniu jednostki; bezstronności – podstawą niesienia pomocy humanitarnej musi być wyłącznie zaistniała potrzeba, udzielanie pomocy humanitarnej nie może być uzależnione od narodowości, rasy, wyznania ani poglądów politycznych; neutralności – udzielanie pomocy humanitarnej nie łączy się ze wspieraniem jednej ze stron konfliktu zbrojnego lub innego sporu, w trakcie którego organizowana jest pomoc humanitarna; niezależności – oznaczająca autonomię celów humanitarnych oraz politycznych, gospodarczych i militarnych; szybkości – istotne jest, aby pomoc dotarła do potrzebujących w jak najkrótszym czasie od katastrofy, w następstwie której powstał kryzys humanitarny. Sprawne dostarczenie pomocy oznacza zmniejszenie szkód spowodowanych przeciągającym się kryzysem (epidemie, głód, warunki atmosferyczne); adekwatności – polska pomoc powinna w pełni odpowiadać potrzebom ludności dotkniętej kryzysem. Oznacza to konieczność pozyskiwania informacji zarówno od władz kraju biorcy, jak i na podstawie analiz polskich placówek dyplomatycznych, a także od organizacji pozarządowych, w szczególności międzynarodowych; możliwie niskich kosztów administracyjnych – konieczność dbania, aby koszty świadczenia pomocy (planowanie pomocy, transport, obsługa administracyjna) były możliwie niskie w stosunku do wartości faktycznie przekazanego wsparcia.
Polska pomoc humanitarna kierowana będzie, z poszanowaniem powyższych zasad, głównie w formie wpłat kanałami wielostronnymi na rzecz humanitarnych instytucji międzynarodowych oraz w formie dofinansowania działań pozarządowych organizacji humanitarnych, przede wszystkim dla Sudanu, Czadu oraz Iraku, gdzie sytuacja humanitarna jest bardzo poważna, ale jednocześnie polskie organizacje pozarządowe mają coraz większe doświadczenie w świadczeniu pomocy w tym regionie. Organizacje i agencje humanitarne posiadają stałą, rozbudowaną sieć dystrybucji pomocy. Działają też na ogół szybciej niż administracja państwowa i instytucje rządowe. W akcje udzielania pomocy humanitarnej aktywnie włączają się również polskie ambasady. Pomoc humanitarna 2008 Pomoc humanitarna 2007 
|
