Polska pomoc

 

Trwają prace nad przeniesieniem do repozytorium informacji nt. zrealizowanych już projektów polskiej współpracy rozwojowej.
Repozytorium będzie systematycznie uzupełniane o dane znajdujące się obecnie w bazie wniosków konkursowych, a także o informacje nt. nowych projektów.

 

Misja medyczna w Zambii

Projekt realizowany był przez pięć i pół miesiąca, od 15 czerwca do 31 grudnia 2013 r. Wolontariuszki, studentki medycyny, przebywały w Zambii 3 miesiące, od 29 czerwca do 27 września. Działania związane z projektem odbywały się na terenie parafii Makeni położonej na obrzeżach Lusaki oraz okolicznych obszarach wiejskich. Po powrocie do kraju, w ramach inicjatywy edukacyjnej, uczestniczki projektu poprowadziły spotkania i wykłady, a także opublikowały artykuł w miesięczniku „Poznaj Świat” (nr 11/2013).

Wykonawcą projektu (organizacją wysyłającą) było Stowarzyszenie Polska Misja Medyczna, a partnerem lokalnym (organizacją przyjmującą) Parafia Chrystusa Odkupiciela w Makeni.

 

Głównymi beneficjentami działań projektowych są dzieci, w tym sieroty, a także osoby chore przebywające na obszarze parafii i okolicznych terenach. Program dedykowany został kilku grupom osób, w tym: dzieciom uczącym się w szkole parafii, mieszkańcom „Salvation Home” oraz młodym i najmłodszym żyjącym na ulicy. Z podstawowej opieki medycznej skorzystali również mieszkańcy niektórych wiosek położonych w buszu.

Podstawowym założeniem projektu było świadczenie przez wolontariuszki pomocy w ramach wizyt domowych oraz opieki ambulatoryjnej w punktach podstawowej opieki medycznej. Pozwoliło to na objęcie pomocą pacjentów, którzy z uwagi na odległość, stan zdrowia, czy też koszty transportu i leczenia nie mieliby możliwości dotarcia do placówek służby zdrowia.

Do celów bezpośrednich projektu należało przeprowadzenie badań przesiewowych, których zadaniem jest wykrycie choroby we wczesnej fazie i umożliwienie wczesnej interwencji lekarskiej oraz zapewnienie podstawowego zaopatrzenie medycznego w stanach nagłych. Dotyczyło to także wykrywania wad wzroku i grzybic oraz – w miarę możliwości – ich korygowania i leczenia. Bezpośredniej kuracji towarzyszyła edukacja medyczna i propagowanie wiedzy na temat zdrowia, która miała formę szkoleń z zakresu higieny i zapobiegania rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych.