Polska pomoc

Inicjatywy edukacyjne wolontariuszy polskiej pomocy w 2012 r.

W 2012 roku w ramach programu „Wolontariat polska pomoc 2012” ponad czterdziestu wolontariuszy wyjechało do 12 słabiej rozwiniętych krajów Afryki, Azji i Ameryki Południowej jak Burundi, Kamerun, Kambodża czy Boliwia. Projekty wolontariuszy były odpowiedzią na najbardziej palące problemy społeczne tych krajów: polegały na przykład na zapewnieniu opieki niewidomym w Rwandzie, którzy ze względów kulturowych, skazani są na egzystowanie na marginesie społeczeństwa, na nauce języka angielskiego kambodżańskiej młodzieży, bez znajomości którego nie ma ona szans na polepszenia swojego bytu, na opiece okołoporodowej nad kobietami i dziećmi w Tanzanii, gdzie dostęp do lekarza i położnej jest bardzo ograniczony.

Wolontariusze odpowiadali nie tylko na doraźne potrzeby miejscowej społeczności, lecz także dzielili się z nią doświadczeniem i umiejętnościami, które w przyszłości umożliwią jej radzenie sobie z problemami. Większość projektów zawierała przedsięwzięcia mające w tym pomóc: dwoje studentów medycyny prowadziło kampanie informujące ludność indyjskiego miasta Puria o profilaktyce zdrowotnej i o konieczności poddawania się badaniom i zachęcało studentów medycyny do angażowania się w działania pomocowe. Wolontariusz, z wykształcenia doktor weterynarii, opracował program nauczania parazytologii na Uniwersytecie w Tengeru w Tanzanii, gdzie sam poprowadził szkolenia dla kadry akademickiej i wykłady dla studentów. W Burundi wolontariuszka przeprowadziła warsztaty psychoedukacyjne dla personelu ośrodka dla niepełnosprawnych dzieci i stworzyła biblioteczkę z zakresu psychologii rozwojowej oraz rehabilitacji tej grupy.

Jednym z założeń programu „Wolontariat polska  pomoc” jest przyczynianie się do edukacji globalnej, tzn. podnoszenie poziomu wiedzy społeczeństwa polskiego na temat problemów krajów rozwijających się oraz wiążących nas z tymi krajami współzależności. Uczestnicy tego programu po powrocie do kraju zrealizowali w 2012 r. wiele inicjatyw edukacyjnych: spotkania ze studentami i wykłady na uczelniach, nieformalne spotkania z szeroką publicznością w kawiarniach i klubach, wystawy fotograficzne, pokazy slajdów, warsztaty dla dzieci i młodzieży w placówkach edukacyjnych. Na przykład w  małopolskich placówkach kształcących osoby niepełnosprawne odbyły się Spotkania Afrykańskie, na które składały się m. in. krótka prezentacja o Afryce z udziałem przedstawicieli czterech krajów afrykańskich, układanie puzzli w kształcie Afryki, krótki kurs języka suahili, malowanie dłoni henną, zaplatanie warkoczyków, warsztaty bębniarskie. Łącznie wzięło w nich udział ok. 150 dzieci. Wolontariusze  przebywający w Boliwii, w Tanzanii, w Kambodży, w Peru, w Argentynie, w Kamerunie i na Jamajce prowadzili bloga, który stanowi cenne źródło informacji o kraju oraz o ich pracy. Wolontariuszka pracująca z niepełnosprawnymi w Burundi przeprowadziła badania psychologiczne, których wyniki zostały zaprezentowane podczas konferencji naukowej na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Ukazały się również książki i filmy o charakterze edukacyjnym: dwujęzyczny film dokumentalny o problemach migracji i integracji w Argentynie i Polsce; książeczka napisana głosem dzieci z domu dla chłopców w sytuacji ulicy w Limie; książka "Granice Mroku. Przewodnik po świecie niewidomych dzieci z Rwandy" czyli napisana prostym, sugestywnym językiem opowieść o życiu niewidomych w Rwandzie. Zorganizowano też świetną wystawę fotograficzną pt. „Dentysta w Afryce”, która pokazuje codzienność kameruńskiego gabinetu stomatologicznego. Nowatorską inicjatywą edukacyjną było również stworzenie wielkoformatowej gry planszowej „Droga do szkoły”, która w atrakcyjny sposób pozwala dzieciom na poznanie problemów swoich rówieśników z Boliwii.

w górę

Tagi