NAM POMAGANO
Polska otrzymała znaczącą pomoc z zagranicy po zakończeniu II wojny światowej oraz po rozpoczęciu przemian roku 1989. Pomoc ta przyczyniła się do powodzenia zapoczątkowanych w 1989 r. przekształceń ustrojowych oraz reform społecznych i gospodarczych.

CHCEMY I POWINNIŚMY POMAGAĆ
Od kilku lat nasz kraj jest nie tylko biorcą, ale także i dawcą pomocy zagranicznej. W skali świata jesteśmy krajem wysoko rozwiniętym. Zgodnie ze wskaźnikiem rozwoju społecznego (Human Development Index, HDI), opracowywanym corocznie przez Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP), Polska zajmowała w 2005 r. 36. miejsce na 177 badanych państwa świata. Jesteśmy członkiem ONZ i przyjęliśmy na siebie zadanie przyczynienia się do realizacji Milenijnych Celów Rozwoju. W 1996 r. wstąpiliśmy do Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), nazywanej często „klubem bogatych” i „klubem donatorów”. W 2004 r. staliśmy się członkiem Unii Europejskiej – instytucji przekazującej corocznie ponad połowę światowej pomocy rozwojowej dla krajów rozwijających się. Członkostwo w tych instytucjach zobowiązuje do dzielenia się z innymi, bardziej potrzebującymi krajami i społeczeństwami.

Doświadczenie innych donatorów pokazuje, że pomoc zagraniczna przyczyniła się do przyspieszenia rozwoju społeczno-gospodarczego wielu krajów świata. Dzięki pomocy udało się zapewnić większej liczbie osób dostęp do wody pitnej, opanować epidemie chorób zakaźnych, obniżyć poziom analfabetyzmu, ograniczyć śmiertelność niemowląt oraz zapewnić bezpieczeństwo żywnościowe na wielu obszarach globu. Udzielana pomoc zaowocowała również przyspieszeniem transformacji ustrojowej w wielu krajach oraz poprawą standardów przestrzegania praw człowieka.

DOŚWIADCZENIE UDANEJ TRANSFORMACJI
Polska ma swoim bliższym i dalszym sąsiadom wiele do zaoferowania. Są to przede wszystkim doświadczenia udanej transformacji ustrojowej, niezwykle przydatne dla krajów naszego regionu. Polska realizuje wiele przedsięwzięć w krajach w okresie transformacji w takich dziedzinach, jak:

• ochrona zdrowia,
• edukacja i nauka,
• umacnianie struktur lokalnych,
• budowa społeczeństwa obywatelskiego,
• wspieranie instytucji demokratycznych,
• poprawa efektywności administracji publicznej,
• rozwój współpracy transgranicznej,
• restrukturyzacja poszczególnych sektorów gospodarki.

Polska prowadzi jednocześnie działania na rzecz wolnorynkowych przemian gospodarczych państw okresu transformacji. Jest ponadto zainteresowana propagowaniem idei integracji europejskiej, współpracy euroatlantyckiej oraz solidarności międzynarodowej. Krajom zainteresowanym integracją z UE i współpracą transatlantycką Polska może zaoferować doświadczenia zgromadzone w okresie wstępowania do obu organizacji.

Polska w UE

Polskie członkostwo w UE wiąże się z podjęciem i realizacją konkretnych zobowiązań odnoszących się do współpracy z krajami trzecimi w zakresie rozwoju międzynarodowego, w tym do przekazywania zwiększonej pomocy rozwojowej. W maju 2005 r., podczas posiedzenia Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych UE (GAERC), Polska (podobnie jak dziewięć pozostałych "nowych" państw członkowskich) zobowiązała się do zwiększenia pomocy rozwojowej dla krajów rozwijających się do poziomu 0,17% PNB do 2010 r. oraz uczynienia wszystkiego co możliwe, aby w 2015 r. współczynnik ten wynosił 0,33% PNB. Oznaczać to będzie znaczne zwiększenie środków na pomoc zagraniczną w porównaniu z chwilą obecną. Będzie to zarazem wymagało dostosowania funkcjonującego w Polsce programu pomocy do nowych wyzwań związanych z koniecznością efektywnej obsługi o wiele większych środków finansowych kierowanych do krajów słabiej rozwiniętych.

Planowany wzrost pomocy udzielanej przez Polskę:

W 2005 roku Polska była zaangażowana w tworzenie nowej strategii rozwojowej UE – tzw. Europejskiego Konsensusu Rozwoju (ang. The European Consensus on Development) przyjętego 20 grudnia 2005 roku. Dokument odzwierciedla chęć oraz gotowość Unii do podjęcia jeszcze aktywniejszych działań na rzecz zmniejszenia poziomu biedy na świecie oraz budowy pokojowych relacji pomiędzy państwami. Pierwsza część dokumentu określa po raz pierwszy w historii wspólne cele i zasady współpracy rozwojowej UE. Cele te to:

• obniżenie poziomu ubóstwa;
• przestrzeganie praw człowieka i ich ochrona;
• praktyki dobrego rządzenia.

Wybrane dane statystyczne:

W Polsce

• Mniej niż 2% ludzi żyje w bezwzględnym ubóstwie.
• Około 0,5% ludzi żyje za 1 dolara dziennie.

Na świecie

• 20% populacji świata konsumuje 86% dóbr.
• Blisko 3 miliardy ludzi (ponad połowa ludności świata) żyje za mniej niż 7zł dziennie.
• 1,3 miliarda ludzi nie ma dostępu do czystej wody.
• 3 miliardy ludzi nie ma kanalizacji.
• 2 miliardy ludzi (jedna trzecia ludzi na świecie) nie ma elektryczności.

Szacowana długość życia

Odsetek osób żyjących poniżej granicy ubóstwa (poniżej 1 dolara dziennie)

Odsetek osób zarażonych wirusem HIV w wieku 15-49 lat w wybranych krajach

Odsetek osób umiejących czytać i pisać w wybranych krajach

Liczba umierających noworodków na 1000 urodzeń

Przyznana Oficjalna Pomoc Rozwojowa (ODA) jako % PKB

Wskaźnik korupcji wg. Transparenty International 2005 (im niższy wskaźnik ,tym większy stopień korupcji)

Najnowsza historia polskiej pomocy