Polska pomoc

Debata o przyszłości współpracy rozwojowej

„Od Afganistanu po Zambię – jaka współpraca rozwojowa po 2015 roku?” – pod takim tytułem odbyła się 21 stycznia na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego konferencji z udziałem gości krajowych i zagranicznych.

Konferencja była okazją do dyskusji nad aktualnym stanem oraz przyszłością międzynarodowej polityki rozwojowej, w tym zaangażowania w kwestie pomocy rozwojowej największego z donatorów jakim jest Unia Europejska, a także takich państw jak Polska, które pomimo różnorodnych wyzwań wewnętrznych, coraz aktywniej zabierają głos w międzynarodowej dyskusji nt. współpracy rozwojowej.

Gościem specjalnym konferencji była Pani Marjeta Jager, Zastępca Dyrektora Generalnego z Dyrekcji Generalnej Komisji Europejskiej ds. współpracy międzynarodowej i rozwoju, która m.in. zrelacjonowała przebieg zakończonych w grudniu w krajach członkowskich UE działań promocyjnych Europejskiego Roku na rzecz Rozwoju.

W panelu przedpołudniowym zatytułowanym „Perspektywy współpracy rozwojowej w XXI wieku” wzięli udział: Pani Joanna Wronecka, Podsekretarz Stanu ds. Współpracy Rozwojowej oraz Polityki Afrykańskiej i Bliskowschodniej, J.E. Pan Bwalya S.K. Chiti, Ambasador Republiki Zambii w Polsce, Pani Marina Wes, Przedstawiciel Banku Światowego w Polsce, Pani Mariola Ratschka, p.o. Dyrektora Ośrodka Informacji ONZ w Warszawie.

Dyskusja koncentrowała się m.in. wokół realizacji do roku 2015 Milenijnych Celów Rozwoju oraz założonych na następne lata Zrównoważonych Celów Rozwoju 2030. Wymiana zdań dotyczyła również aktualnych problemów wynikających dla Europy, Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu z niespotykanej dotąd skali przemieszczeń ludności będących rezultatem konfliktów zbrojnych, destabilizacji państw oraz problematyki międzynarodowego terroryzmu.

W czasie debaty, w której wypowiadali się paneliści i pozostali uczestnicy konferencji dominował pogląd, że przynajmniej częściowa realizacja Milenijnych Celów Rozwoju stanowi dobry prognostyk realizacji Zrównoważonych Celów Rozwojowych. Jak podkreśliła p. Minister Joanna Wronecka, „Polska dążyć będzie do zwiększenia oficjalnej pomocy rozwojowej na ODA do poziomu 0,33% dochodu narodowego brutto (DNB) do 2030 roku, zgodnie z przyjętym w 2015 roku stanowiskiem Rządu RP”.  W wypowiedziach dominowało także przeświadczenie, że problem międzynarodowego terroryzmu będzie skuteczniej rozwiązywany dzięki coraz lepszej międzynarodowej współpracy zainteresowanych pastw i rządów.  

W panelu popołudniowym poświęconym tematowi Unii Europejskiej i Polski wobec międzynarodowej współpracy rozwojowej wzięli udział Pani Dorota Panczyk-Piqueray, analityk Dyrekcji Generalnej Komisji Europejskiej ds. Współpracy Międzynarodowej i Rozwoju, Pani Zuzanna Kierzkowska, Dyrektor Departamentu Współpracy Rozwojowej MSZ, Pan Jan Szczyciński z Programu Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju, Pan Jan Bazyl, Dyrektor Biura w Grupie Zagranica oraz Pan prof. Dr hab. Andrzej Gąsowski z Instytutu Politologii UKSW.

Tę część konferencji zdominowała dyskusja poświęcona kierunkom pomocy rozwojowej Polski oraz innych państw europejskich. Pani Zuzanna Kierzkowska zwróciła uwagę na cele i kierunki polityki zagranicznej Polski oraz kwestie bezpieczeństwa w poszczególnych krajach afrykańskich, które to odgrywały istotną rolę przy ostatecznym określeniu kierunków pomocy rozwojowej realizowanej przez Polskę. Pytania uczestników konferencji dotyczyły m.in. problemów operacyjnych, z jakimi borykają się na miejscu organizacje realizujące projekty rozwojowe. Pan Jan Bazyl zwrócił uwagę na istotną rolę edukacji globalnej w procesie kształtowania świadomości społecznej dotyczącej konieczności pomocy rozwojowej.  Dyskusja dotyczyła też motywacji i celów pomocy rozwojowej, której jako podstawową paneliści jednomyślnie określili dążeniem do redukcji biedy, poszanowania wartości demokracji i praw człowieka.

Problem migracji i uchodźctwa został również silnie akcentowany w wypowiedziach uczestników dyskusji. Pod koniec panelu próbowano określić najistotniejsze problemy i wyzwania w obszarze współpracy rozwojowej, jakimi z jednej strony jest brak wystarczających środków finansowych, aby pomoc mogła zostać udzielona wszystkim potrzebującym, a z drugiej strony niespotykana skala kryzysu humanitarnego w ujęciu globalnym od czasu II Wojny Światowej.

Ostatnią część konferencji stanowiły otwarte panele akademickie tj. Milenijne Cele Rozwoju – próba bilansu; wyzwania polityki rozwojowej Unii Europejskiej; kulturowy aspekt współpracy rozwojowej; oraz polska polityka rozwojowa w kontekście Celów Milenijnych i Post-Milenijnych.

Organizatorem konferencji na UKSW byli: Przedstawicielstwo Komisji Europejskiej w Polsce, Instytut Politologii UKSW oraz Fundacja Collegium Interethinicum. Honorowy patronat nad konferencją objął Minister Spraw Zagranicznych.

w górę

Tagi